گزارشی در وبلاگ سرود کوهستان
گزارش بي بي سي از مريم خسروي كوهنورد ايرانيالاصل
اعتماد ملی/ محمد حسن نجاریان:
آمد، با قامتي متوسط، البسهاي معمولي به رنگ آسمان، كولهاي بر پشت، محكم چون دماوند، سرحال گويي به فردي ميمانست كه سيكل همهوايي را گذرانده و همين امروز به قصد صعود نهايي ميرود. گشتي زد. انگار دنبال چيزي يا كسي ميگشت. برگشت، نيمنگاهي به ما انداخت، به كوه خيره شد و پرسيد: <شما ايراني هستيد؟> در پوست خود نميگنجيد، اشك در چشمانش حلقه زده بود و...
مريم خسروي 22 ساله مثل خيلي از كوهنوردان ديگر براي فتح اورست به هيماليا آمده بود، 
دختر ايراني، عضو تيم هايمكس و بيبيسي. البته كار مهمتر آنها انجام تحقيقات پزشكي روي شرايط زندگي در ارتفاعات و تاثيرات آن بود. خسروي در پنج سالگي با پدر و مادرش از اصفهان به انگليس رفته بود، اما به خوبي فارسي صحبت ميكرد:در خانه با پدر و مادرم هميشه فارسي صحبت ميكنم . تسلط او به زبان فارسي بود كه شروع يك گفتوگوي مفصل شد:« 2۲ سالم است و دانشجوي سال آخر پزشكي هستم. از بچگي راگبي و هاكي بازي ميكردم. 13 سالم بود كه به ارتفاعات انگلستان رفتم. يك سال بعد صعودهاي سالني و سنگنوردي را شروع كردم.»
اما خاطرهانگيزترين صعود: «اولين صعود به ارتفاعات بلند، به قله كليمانجارو بود. جشن تولد 18 سالگيام را بالاي قلعه رفتم.» سنگنوردي در اسپانيا، صعودهاي مختلف يخ و سنگ در ارتفاعات شاموني فرانسه، قلب كوهنوردي دنيا، صعود به قله 6120 متري استوك و كانگري هند از مهمترين برنامههاي كوهنوردي خسروي است: «سال 2005 بود كه شانس با من يار شد و با تيم هايمكس و بيبيسي به نپال رفتم و به قله 8025 متري صعود كردم. در آن برنامه هشت كوهنورد زن ديگر هم بودند، اما من فقط به قله رسيدم. كار دشواري بود، اما خيلي تمرين كرده بودم.»
آرزوي مريم خسروي هم مثل همه كوهنوردان رسيدن به بلندترين قله جهان، اورست است. بايد تا سال 2010 صبر كنم. من فقط تا گردنه جنوبي اورست، ارتفاع 7980 متري صعود ميكنم تا آنجا آزمايش پزشكي ورزشي روي من انجام شود. آزمايش خون، ريه، توانايي ذهني و هر چيزي كه باعث ميشود در ارتفاع، بدن با مشكل روبهرو شود.
خسروي 12 سال است كه از ايران رفته، اما هنوز با ياد ايران زندگي ميكند و آرزوي رسيدن به قله دماوند: «آرزويم است كه به دماوند بروم و عاشق روزي هستم كه برگردم اصفهان و پدرم در پاگرد خانه برايم كوبيده، درست كند. من و پدر و مادرم وقتي كنار هم هستيم به ايران فكر ميكنيم و غصه ميخوريم.»
مريم خسروي از شنيدن اينكه ايرانيها تا به حال به 9 قله بالاي هشت هزار متر صعود كردهاند، اشك در چشمانش حلقه ميزند: «عالي است»، اما او از قبل ميدانست كه زنان كوهنورد ايران به قلههاي هشت هزار متري رسيدهاند... برايم جالب بود. دوست دارم زنان ايراني به خود بقبولانند كه قادرند هر كاري را كه مردها انجام ميدهند، انجام دهند. فقط همت و پشتكار ميخواهد.
خسروي منتظر روزي است كه به ايران بيايد: «اگر يك روزي به ايران بيايم، اول ميروم دماوند، بعد اسكي و بعد اصفهان زادگاهم.»
