پارک ملی کلاه قاضی
زیستگاه حیات وحش کلاه قاضی با وسعت 50000 هکتار، در جنوب شرقی اصفهان قرار گرفته و دارای پوشش گیاهی شامل: انواع گندم یان، کاسنی، درمنه، علف شور، بنه، بادام کوهی می باشد و از گونه های غالب چهارپایان آن، می توان به کَل و بز و انواع پرندگان آن، عقاب، باز، بالابان ( از تیره عقاب) تهیو و کبک اشاره نمود.
این منطقه به لحاظ تنوع زیستی حیوانات، پرندگان و خزندگان آن قابل توجه بود و محدوده آن در جنوب شهرستان اصفهان، از شمال به کوههای شیدان (نام خود را از دو ارتفاع سنگی گرفته که به شکل دو برج سنگی سر برافراشته) کبوتر آباد و قارنه، از جنوب به محمد آباد از شرق به رحمت آباد و کوههای لاشُتر محدود می شود.
در این محدوده جغرافیای روستایی، وجود نداشته و دارای ارتفاعات صخره ای و صعب العبور می باشد. ارتفاع این منطقه بین 1650 تا 2530 متر (از سطح دریا) متفاوت بوده. به علاوه وجود چشمه های آب گوارا در هرچه غنی تر نمودن این منطقه، نقش بسزایی ایفا نموده. چنانچه در این رابطه آقای احمد آریاوند نگارنده کتاب: «درختان و درختچه های اصفهان» توانسته در این منطقه 300 گونه مختلف گیاهی را مورد مطالعه قرار دهد.
به لحاظ تاریخی این منطقه از زمان شاه عباس اول صفوی مورد توجه بوده اما در دوره قاجار حیات وحش در کوههای این منطقه به عنوان شکارگاههای اختصاصی حاکمان نابخرد، این سلسله قلمداد گردید و به تدریج هدف آسیبهای بسیاری قرار گرفت. پارک ملی کلاه قاضی با مساحتی در حدود 50 هزار هکتار تنها در فاصله 36 کیلومتری جنوب شهر اصفهان واقع شده. این پارک حفظت شده، علاوه بر پوشش گیاهی علفی دارای گونه های درختی و درختچه بوده که این گونه ها در نقاط مختلف دره ها و کوهپایه ها یه طور پراکنده می رویند.
به علاوه انواع مختلفی از گیاهان بوته ای نظیر درمنه، گل گندم، شقایق وحشی، آویشن، ختمی، کاسنی، لاله وحشی، اسپند، خارشتر، درختان و برخی درختچه ها مانند:
تنگرس، بادام کوهی، انجیر، بنه و گون نیز در این پارک ملی می رویند. از میان تعداد گیاهان دارویی موجود می توان از جمله: چوبک، قدومه (قدامه)، همیشه بهار، ریواس، خاکشیر، گل گاوزبان را نام برد.
