گروه کوهنوردی اوراز

سرپرست برنامه: مهدی صدقی پور

الوند با ارتفاع 3450 متر بلندترین قله منطقه همدان است و از جمله کوه هایی است که به دلیل وجود در منطقه سردسیر همدان دارای زمستانی سرد و طاقت فرساست. البته بایستی دانست که زمستان الوند از اواخر ماه آبان آغاز شده و تا اواخر فروردین ماه ادامه می یابد. به دلیل نزدیک بودن الوند به شهر همدان و همچنین وجود جاذبه گردشگری گنج نامه در دامنه این کوه زیبا همه هفته خیل مشتاقان طبیعت و کوهنوردی به سمت منطقه رهسپار می شوند و به صعود الوند و بازدید از مناطق دیدنی اطراف آن می پردازند.

از جمله مواردی که در مورد الوند و اهمیت آن در صعود می توان اشاره کرد این است که این کوه منطقه ایست برای اجرای برنامه های تمرینی فدراسیون کوهنوردی و همچنین تیمهای آزادی که قصد صعود به قلل خارج از کشور به خصوص کوه های منطقه هیمالیا را دارند.

طبق قرار از پیش تعیین شده ساعت 16از ابتدای خیابان امام خمینی (ره) حرکت خود را با نام و یاد پروردگار باریتعالی و در پناه مهربانیهایش به سمت همدان آغاز نمودیم. پس از عبور از شهرهای مورچه خورت، میمه، سلفچگان و نهایتا ساوه در ساعت 20:15 به شهر اراک رسیدیم مردم اراک بسیار خونگرم و مهمان نواز هستند. بنا به صلاحدید سرپرست برنامه قرار شد که اعضا به استراحتی 1 ساعته پرداخته و پس انجام فریضه نماز و صرف شام به سمت همدان حرکت کنیم. پس از خروج از شهر اراک در ساعت 21:30 و عبور از شهر های تویسرکان و ملایر در ساعت 00:30 بامداد روز جمعه به شهر زیبا و نه چندان خلوت همدان رسیدیم.

پس از استراحت شبانه در چادرهای برپا شده توسط اعضا در کنار مسیری که به گنج نامه ختم می شد در ساعت 5 همه اعضا از خواب بیدار شده و به جمع کردن وسایل خود جهت صعود به الوند می پردازند. جمع کردن چادرها، بستن کوله پشتی های صعود و پاکسازی منطقه شب مانی از جمله کارهایی است که اعضا در طول زمان تعیین شده به آن می پردازند.

ساعت 6:30 با نام خالق هستی پای در دامان کوه می گذاریم و صعود خود را در قالب یک صف منظم آغاز می کنیم. از آنجایی که تقسیم انرژی برای تمامی مراحل صعود بایستی به طور منظم انجام پذیرد لذا با گامهایی آهسته و پیوسته در شیب ابتدای مسیر راه را به سمت پناهگاه پیش می گیریم. شمارش اعضا حکایت از 10 نفر بودن گروه ما دارد. کوهنوردان زیادی در منطقه کوله بار بر دوش در حال صعود به سمت پناهگاه هستند پیر و جوان، زن و مرد.

پس از عبور از 2 شیب نسبتا تند بر سر یالی می رسیم که از آنجا شهر همدان به خوبی نمایان است و پناهگاه میشان 1 نیز در سمت جنوب غربی خودنمایی می کند مسیر مملو از جمعیت است در نزدیکی های پناهگاه مسیر دارای یخ زدگی نسبتا کمی است که نشان از سفید پوش بودن بقیه مسیر است ساعت 8 است که پناهگاه میشان 1 میزبان گروه 10 نفره ما می شود. حدود 45 دقیقه در پناهگاه استراحت می کنیم و پس از صرف صبحانه ضمن خارج شدن از پناهگاه به راه خود به سمت قله ادامه می دهیم. به فاصله 10 دقیقه از پناهگاه میشان 1 به میشان 2 می رسیم که از لحاظ وسعت و امکانات از میشان 1 در رده پایین تری قرار دارد. دشت میشان منطقه ای است گسترده که دور تا دور پناهگاه میشان 2 را احاطه کرده و زیبایی خاصی با سفید پوش شدنش به منطقه می دهد.

از اینجای مسیر جمعیت به طور قابل ملاحظه ای کاهش می یابد و تنها کسانی که قصد صعود به قله را دارند از این منطقه به بعد صعود می کنند.

شیب سفید پوشی را که به تخت نادر منتهی می شود در حدود 30 دقیقه می پیماییم از اینجا قله عقابی شکل الوند به خوبی نمایان است اما باد فراوان منطقه و وجود ابرهای تیره و کولاکی نسبتا تند مانع از دیدن قله در بعضی مواقع می شود.

پس از رسیدن به تخت نادر و استراحتی 15 دقیقه ای راه را به سمت جنوب پیش می گیریم و در شیبی نسبتا تند از میان برف و سنگ با برف کوبی به سمت قله ای که هنوز در میان کولاک پنهان است پیش می رویم.

جذابیتهای منطقه به حدی زیاد است که چشم هر انسانی را خیره می کند. نقابهای برفی کوچک و بزرگ بر روی سنگهای سیه فام الوند ما را مبهوت قدرت لایزال باریتعالی می کند. چه زیباست آنگاه که از میان این همه زیبایی به صعود می پردازیم و در ساعت 11:25 بر فراز قله 3450 متری الوند شکر خدای را به جای می آوریم، ندای پیروزی سر می دهیم، عکس یادگاری می گیریم و از همان مسیر به سمت پایین باز می گردیم.

ساعت 13:30 در پناهگاه میشان 1 خسته، اما خوشحال از صعودی موفق به صرف ناهار می پردازیم. ساعت 14:45 از همان مسیر صعود به پایین باز می گردیم در ساعت 15:15 در کنار گنج نامه جای تمامی اعضا را خالی کرده و عکس یادگاری می گیریم. در ساعت 16:30 پس از انجام فریضه نماز، استراحت و جمع کردن وسایل سوار بر وسیله نقلیه به سمت اصفهان حرکت می کنیم. شام روز جمعه را در اراک صرف می کنیم.

ساعت 00:30 بامداد روز شنبه است که شهر سلمان محمدی یعنی اصفهان بار دیگر ما را به آغوش گرم خود می پذیرد و این مهم است که ما باز با کوله باری از تجربه های گوناگون به شهر و دیار خود بازگشته ایم و همه در صحت و سلامت کامل به سر می بریم اما یادمان هست که تمامی اینها را مدیون لطف یزدان پاک هستیم. خدایا تو را به خاطر تمام نعمتهایت سپاس./