گروه کوهنوردی اوراز

به نام کوه آفرین صبور

نکاتی درباره غار بابا جابر:

- غار بابا جابر در استان اصفهان، در 53 کیلومتری جنوب غربی شهر دلیجان و یک کیلومتری روستای جودان, در دامنهی شمالی کوه بابا جابر واقع است.

-این غار دارای دو دهانه ی شرقی در ارتفاع 6 متری و یک دهانه ی غربی در ارتفاع 3 متری از سطح اطراف خود می باشد.

-به علت حفاری، ابتدای دالان از خاک نرم پوشیده شده اما پس از طی مسافتی حدود 10 متر به وضع طبیعی خود در می آید.

-در سه بخش این دالان ایوان هایی برای سکونت به صورت سنگ چین ساخته شده اند.

-بخش اصلی غار تالاری دایره ای به قطر 35 متر و ارتفاع حداکثر20 متر است که بعد از دهلیز قرار دارد. دیوارهای تالار

 پوشیده از چکنده های گل کلمی هستند. همچنین در مسیر تالار اصلی دو پرتگاه کوتاه وجود دارد که نیاز به درگیری با سنگ

دارد ( بسیار جزیی). در قدیم این پرتگاه ها دارای نردبان بود که تا آخرین خبر از غار برداشته شده بودند. اما بعلت گردشگران

زیادی که امروزه به دیدن این گونه غارها میروند امکان اینکه گروه های کوهنوردی دوباره نردبان های جدیدی کار گذاشته

باشند میرود.

•  منبع:
• سایت: http://www.irancaves.com  
•  فرهنگ کوهنوردی و غارنوردی/گرد آورنده :داوود محمدی 

   * تهیه شده توسط کمیته روابط عمومی گروه اوراز اصفهان*

•  منبع :کوهنوردی در ایران
• نویسنده :علی مقیم

• بدینوسیله به اطلاع کلیه همنوردان عزیز می رساند
•  جلسات گروه از تاریخ 26/07/1388 رأس ساعت 18  در مکان جدید برگزار خواهد شد.
• آدرس: اصفهان. میدان امام حسین(ع). خیابان طالقانی. روبروی بانک ملی. طبقه فوقانی تعمیرگاه فونیک

هفدهم آبان­ماه هشتاد و هشت همایش ششمین سالگرد تأسیس گروه

جلسات: اصفهان. میدان امام حسین(ع). خیابان طالقانی. روبروی بانک ملی. طبقه فوقانی تعمیرگاه فونیک

                                              یکشنبه­ها ساعت 18                                             

متقاضیان شرکت در برنامه­ها بایستی در جلسه گروه شرکت نموده و ثبت نام نمایند.

 کسی که در کوهستان ها، کوه پیمایی و به قلل آن صعود می کند، کسی که با آب و هوای کوهستان آشنا بوده و بتواند خود را با محیط سرد و گرم، باد و طوفان و هوای نامساعد تطبیق دهد، کسی که با همنوردان همدل و سازگار باشد و در کسب موفقیت جمعی کوشش نموده، حقوق همگان و نظم و ترتیب را رعایت نماید، کسی که زندگی در کوهستان را تجربه کرده و به آن تسلط داشته باشد، کسی که با حداقل وسایل کمپینگ، چادر، کوله، کفش، جوراب، کیسه خواب و لوازمی از این قبیل و داروهای مسکن عمومی و باند پیچی آشنا باشد، کسی که با اوضاع جوی و وضع شب و روز کوهستان خو گرفته و قادر باشددر مواقع حساس خود را از خطر محفوظ دارد، کسی که حداقل به یک یا چند قله بیش از ۴۰۰۰ متری صعود کرده اهل ریسک نباشد.

منبع:فرهنگ کوهنوردی و غار نوردی ایران

نویسنده:داوود محمدی فر

تهیه کننده:محمد جواد کرباسی

غاردوریدان درروستایی به همین نام ازتوابع استان مرکزی و در کیلومتر 20 جاده دلیجان – اصفهان واقع شده است.

ظواهر امر نشان می دهد غار دوریدان ازسری غارهای طبیعی ریزشی می باشد و با توجه به شکل منطقه ی دوریدان و وجود استلاگمیت ، استلاگتیت ، پرده های درحال شکل گیری وسنگ های مختص غارها می توان دریافت غار دوریدان ازسری غارهای آبی بوده است لکن به مرور زمان و طی چند دهه خشک سالی به شکل کنونی خود یعنی غار خاکی درآمده است ولی هنوز در غار چکنده هایی به چشم می خورد که مرطوب هستند. از خاک و سنگ های غار به نظر می رسد غار  آهکی باشد ولی در دیواره های غار بلورهایی دیده می شود که نشان دهنده وجود املاح دیگری نیز می باشد که ازحوصله ی این گزارش خارج است و نیاز به کارشناسی بیشتر دارد.

به نظر بنده غار دوریدان از جمله غارهای مناسبی است که از آن می توان جهت آشنایی و آموزش اولیه کارآموزان، دانشجویان زمین شناسی و حتی توریست های داخلی استفاده کرد البته همیشه بایستی به خاطر داشته باشیم که رعایت نظافت محیط زیست وظیفه ی شخصی و اجتماعی هر یک از ماست.

جمعه 20/10/87

به همراه  ۱۴ نفراز اعضای گروه کوهنوردی اوراز جهت بازدید از غار دوریدان از اصفهان به سمت دلیجان حرکت کردیم ساعت حرکت گروه حدود 06:45 صبح بود، در وزوان روبروی دانشگاه وزوان پارک مناسبی وجود دارد که ما ازساعت08:00  الی 08:45 دراین محل به صرف صبحانه و... پرداختیم لازم به ذکر است جهت انجام برنامه های کوهنوردی وغارنوردی می بایست ازصبحانه مقوی استفاده کرد و غار دوریدان نیز از این قائده مستثنی نیست. غارها دارای هوای سردی هستند و بدن نیز بایستی فعالیت داشته باشد که آن هم ملزم به سوخت وساز انرژی است که از طریق صرف صبحانه این امکان فراهم می گردد.

به سمت دلیجان حرکت کردیم در 20 کیلومتری دلیجان بودیم که به جاده ی روستای قالهر- دوریدان رسیدیم. وارده جاده که شدیم رودخانه ی خشک ولیکن وسیعی وجود داشت که دو مرتبه از عرض رودخانه گذر کردیم، به ترتیب اول ازسمت راست و دوم برسر دو راهی قالهر- دوریدان ازسمت چپ، که از آنجا وارده روستای دوریدان می شویم .

ورودی روستای دوریدان با چند درخت و مزرعه کوچک شروع می شود، با دیدن خانه های روستا جاده به سمت راست و یک سربالایی کوچک چرخش دارد، به بالای ده که رسیدیم اولین کوچه ی فرعی سمت چپ را وارد شدیم، ازاینجا تا غار 10 دقیقه جاده خاکی وجود دارد که پس از گذر از چند تپه به جاده ای شنی با خارها و درختچه های خشک رسیدیم قبل از ورود به این جاده سمت راست جاده ای وجود داشت که به سمت کوه می رفت و مسیر حرکت ما را نشان میداد.

ساعت 10:00 به انتهای جاده رسیدیم و اعضاء جهت تعویض لباس و انجام حرکات کششی تا 10:30 زمان صرف کردند. پس از بازدید وسایل ایمنی اعضاء (چراغ پیشانی ،کلاه،کیف امداد،طناب انفرادی و...) با مشخص نمودن جلودار و عقب دار ستون نفرات درشکاف 40 درجه کوه به سمت چپ و بالا حرکت کردیم با گذشت 20 دقیقه به دهانه گرد غار رسیدیم .......

پيكره ي كوه نورد فقيد تیم ملی کوه نوردی ، زنده یاد « محمد اوراز » در ميداني با همان نام درسنندج به دست پيكره ساز توانمند « هادي ضياالديني » ساخته شد. ( با سپاس از عکاس «سامان عباسی» )

منبع: کوه نوشت

   بدون تردید غار نوردی با تمامی رشته ها و زیر شاخه های ورزشی کوهنوردی تفاوت دارد ، زیرا در این رشته ، قبل از هر گونه اقدامی ، کسب تجربه کافی و مهارتهای لازم برای غارنوردی ضروری است و به حداقل دو سال زمان نیاز دارد. بدیهی است که می توان به صـورت مقدماتی بازدید هایی از غارهای ایران داشت. تعداد غارهای ایران را تا هزار غار آورده اند. اما فهرست جامعی که در برگیرنده نام تمام غار های ایران باشد هنوز منتشر نشده است. در کتاب (( کوهها و غارهای ایران )) تعداد غارهای ایران 250 و در کتاب (( غار علی صدر)) 339 مورد آورده شده است در کتاب (( غار وغار نوردی )) طولانی ترین غار ایران ، قوری قلعه به طول 3140 متر در اورامانات پاوه و ژرف ترین غار ایران غار پراو با ژرفای 751 متر معرفی شده است.

غار چیست ؟

غار حفره ای نسبتا" بزرگ و بر روی زمین یا در زیر آن ، خاصه آنکه طبیعی باشد و در زمین دهانه یا مدخلی داشته باشد غارها رامی توان به دو نوع تقسیم کرد :

1-غارهای طبیعی ، 2-غارهای مصنوعی 

 باران، زلزله ، باد ، گرما ، امواج دریا و آبشارها عواملی هستند که غارهای طبیعی را ایجاد می کنند .

انواع غارهای طبیعی :

الف- غارهای تشکیل شده در اثر نفوذ آب در طبقات آهکی ( غار کهک )

ب- غارهای تشکیل شده در اثر زمین لرزه یاچین خوردگی زمین ( غار اسپهبد خورشید )

ج- غارهای تشکیل شده از آبشارها و امواج

د- غارهای آتشفشانی یا گدازه ای (غار ایوب )

ه- غارهای یخی بادی و یخی ( غار یخ مراد )

تعریف چند اصطلاح به کار برده در غار و غار نوردی :

1- راهروها : از یک مجرای افقی با شکل تقریبا" متقاطع در امتداد طول آن ، تشکیل شده است.

2-چاهها : چاه مجرایی است که به صورت عمودی گسترش پیدا می کند .

3-تالارها : به بخش عریض یک راهرو تالار گفته می شود.

4-چکنده یا استالا کتیت : به تمام غار سنگهای که بر اثر چکیدن آب در سقف غار پدید می آید چکنده می گویند. زمانی که آب محتوای بی کربنات کلسیم از منافذ سقف به شکل چکه به فضای غار راه می یابد ، جزء بسیار کوچکی از کربنات کلسیم ، در محل جدایی قطره از سقف رسوب می کند که با تداوم این فرآیند طی صدها هزار سال چکنده های بسیار زیبا با اشکال گوناگون و بیشتر مخروطی شکل ، کـه قاعده آنها به سقف چسبیده و رأ س آن به سوی کف غار است تشکیل می شود به این چکنده ها به حسب شباهت ، گل کلمی ، نخودی ،تیغه ای ، سوزنی و لب پرده ای نام نهاده اند.

5-چکیده یا استالاگمیت : به تمامی غار سنگ هایی که که در کف غار ، بر اثر فرآیند غار سنگ سازی به وجود می آید چکیده می گویند باقیمانده آب محتوی بی کربنات کلسیم  که از نوک  چکنده ها   جدا شده و به شکل قطره ای بر کف غار در نقطه ای مقابل چکنده سقـوط می کند ، جزء کوچکی از کربنات کلسیم خود را در محل برخورد با کف غار رسوب می دهد ، که ظرف صدها هزار سال چکیده هایـــی گوناگون به شکل های نخودی ، خنجری ، قارچی و اسفنجی پدید می آورد . همیشه در مقابل چکیده در کف غار چکنده ی قابل ملاحـظه ای وجود ندارد ، مثل چکیده های غول پیکر غار کهک که مقابل آن چکنده ای به چشم نمی خورد .

غار کهک :   

در86 کیلومتری جنوب شهر قم و در 65 کیلومتری غرب شهرستان دلیجان و در نزدیکی روستایی به همین نام واقع است . غار کهک مانند چاه عظیمی به قطر سی متر است . دهانه غار به شکل دایره و به قطر 70 سانتیمتراست. این دهانه بالای دیواره ای به ارتفاع 8 متر قـرار دارد وتنها با استفاده از وسایل فنی و طناب می تواند از دهانه وارد شد. در تالار ورودی غار یک ردیف پنج تایی چکیده غول پیکر غار که در پشت آنها پرتگاهی عمیق وجود دارد ، قرار گرفته است. مسیر بازدید به علت وجود لایه ای از خاک رس مرطوب ، لغزنده اسـت و از کنار پرتگاههای 2تا10 متری می گذرد ، در نیمه نخست مسیر بازدید دو چاه وجود دارد که پس از عبور از شیب تندی باید از کنـار آنها گذشت ، در صورت کم دقتی و نداشتن مهارت احتمال سقوط به داخل آنها وجود دارد. در نیمه ی دوم مسیر بازدید سطح غار شیب تندی    می گیرد و از وسط تالار می گذرد. تالار پس از طی 250 متر پایان می یابد و به گودالی از آب زلال واقع در دخمه ای پوشیده از چکنده های مرمرین و بلورین می رسد.این گودال عمیق ترین نقطه غار است و هشتاد متر پایین تر از دهانه غار قرار دارد. مسیر غار پس از گودال آب در جهت عکس و به طرف بالا به طول 100 متر امتداد می یابد و غار کهک 350 متر طول دارد .   غار کهک از پر پرتگاه ترین و  از معدود غارهای ایـران   است که دارای بلندترین و در عین حال زیبا ترین چکیده های مخروطی و  مرمرین سرخ رنگ به  طول 10  متر و مجموعه ای از آبشار سنگهاست . یکـی ازپدیده های منحصر به فرد غار کهک یک ردیف ستون لوله مانند سرخ رنگ به هم چسبیده است که بلندی آن 6 متر و پهنای آن 4 متر است.    

منابع :

 1-فرهنگ کوه نوردی و غارنوردی ایران. داوود محمدی فر

2-غار وغارنوردی. علی جوانشاد

3-راهنمای غارهای مهم ایران . علی مقیم

تهیه کننده : محمد جواد کرباسی 

جمعه۱۵/۹/۸۷ به مدت یک روز

منطقه:بروجن-گندمان

سرپرست برنامه: یوسف راهپیما

تلفن تماس ۰۹۱۳۱۰۲۳۵۲۵

در تاریخ 29/8/87 به ا تفاق 14 نفر دیگر از اعضاء گرو ه و مهما نان  در ساعت 20 اصفهان را به وسیله یک دستگاه مینی بوس به مقصد دیدن از غار کهک ترک کردیم .بعد از خروج از شمال اصفهان از جاده اصفهان ، تهران به مرکز شهرستان دلیجان در استان مرکزی رسیده و بعد از عبور از آن به دهستان دو دهک می رسیم . تقریباً 7 کیلومتر   بعد  ا ز دو دهـک  به سمت غرب جاده تغییر مسیر داده و در جاده آسفالته که در کنار تأسیسات اداره گاز می باشد به  سمت  روستای راوه   ادامـه مسیر دادیم. بعد از 25 کیلومتر حرکت در این جاده به روستای راوه رسیدیم و به طرف جنوب آن حرکت کردیم تا به روستای کهک در 12 کیلومتری آن قرار دارد برسیم .(برای رسیدن به روستای کهک از سه راهی نیزار که در 20 کیلومتری شمـال دو دهک می باشد نیز می توان استفاده کرد) ساعت 23:45 به روستای کهک رسیده وبه مسجد این روستا که همیشه درب آن رو به غار نوردانی که برای دیدن از غار کهک به این روستا سفر می کنند باز است ،رفتیم.

نفرات در یک محیط شاد به یاد ما ندنی وسر یک سفره به خوردن شام شدند . بعد از شام استراحت مختصری کردیم . ساعـت 2بامداد روز جمعه مسجد را به طرف غار کهک ترک کردیم . به علت قرارگرفتن دهنه ورود ی 70 سانتیمتری غار در دامـنه کوه نزدیک روستا واطلاع ما از حضور یک گروه 35 نفری دیگر برای بازدید از غار تصمیم بر آن شدکه هر چه زودتر خود را بـه غار برسانیم چون ورود و فرود 8متری به درون غار زمان بر می با شد. با همه تلاشمان برای سریع رسیدن به غار باز ما پـشت آن گروه قرار گرفته و تقریباً یک ساعت منتظر برای ورود به غار شدیم. این زمان فرصت خوبی  برای   راهـنمایی  و  تذکر بــه نفرات برای طریقه صحیح ورود و فرود به غار ، نحوه صحیح گام بر داری و حرکت درون غار به علت لغزنده بودن سنگـ های کف غار و مراقبت ونگهداری اکوسیستم (زیست بوم ) درون غار که توسط راهنما و سر پرست برنامه انجام شد.

به هر صورت ساعت 3:30 بامداد روز جمعه 30/8/87 نوبت به گروه ما رسید ،شروع به زدن کارگاه طبیعی جهت نصب پله رکاب و فرود به درون غار شدیم. تقریباً 45 دقیقه زمان برد تا همه ی نفرات با استفاده از پله رکاب و حمایت فرود کردند . در تالار ورودی چکنده های ( استالاکتیت ) سفید و کوچک و بلورین زیبای در سقف و چکیده های ( استالاکمیت ) قرمز رنگ و غول پیکر مسیر بازدید به دلیل رطوبت و عبور زیاد از آن بسیار لغزنده وخطر ناک برای افراد کم دقت به دلیل پرتگاهـهای اطراف آن می باشد مسیر با استفاده از فلش سفید رنگ روی سنگ ها مشخص بود ولی اگر گروهی برای اولین بار قصد دیدن از غار کهک را دارند احتیاج به راهنما الزامی است در تالار دوم وسوم با سقف های بلند آبشار سنگ های  سفید و قرمز رنگ ، چکنده و چکید های کوچک و بزرگ وبراق ، دیوار و سقف های بلورین وبراق وجود داشت که چشم هر بیننده  را مجـذوب و متحیر خود می کرد. اینجاست نمونه هایی از نشانه های پی بردن  به   عظمت پروردگار جهانیان و به حق نشانه ای   بــسیار کوچک برای خود شناسی وخداشناسی.

      محمد جواد کربا سی     

بدین وسیله به اطلاع کلیه همنوردان می رساند که براساس اعلام نتایج دوره ی مربیگری درجه3 کوهپیمایی توسط فدراسیون کوهنوردی وصعودهای ورزشی ج.ا.ا،سه نفراز اعضای گروه که ازتاریخ11تا۱۶/۷/۸۷درمنطقه رودبارک دردوره ی مذکور شرکت کرده بودند توانستندبا موفقیت،دوره ی مربیگری را پشت سر گذاشته وافتخاری دیگر برای گروه کوهنوردی اوراز کسب نمایند.آقایان علیرضا سید فروتن،مهدی صدقی پور وابراهیم معینی پس از شرکت در آزمون ورودی،به دوره ی مربیگری راه یافته و توانستند پس از شش روز تلاش از این دوره سر بلند بیرون آیند.کسب قبولی این افراد در دوره ی مذکور برگ زرین دیگری است در دفتر تجارب و افتخارات گروه کوهنوردی اوراز.ضمن تبریک به این عزیزان برایشان توفیق روز افزون و تعالی به سوی مدارج عالی تر را آرزومندیم.

روابط عمومی گروه کوهنوردی اوراز

کاش توانایی کوهنوردان را داشتم.در این صورت با تعمق بیشتری به کوهها می نگریستم.احساس می کنم آن زمانها که توانایی کوه گردی داشتم به زیر پاهایم به سنگها،گلها،گیاهان،حشرات،پروانه ها،جانوران و کوهها به عنوان یک پیکره یگانه وسرنوشت ساز،آن گونه که شایسته است،نگاه نکرده ام.تنها با شناخت اهمیت،ویژگیها وکارکردهای کوهها و احترام به ارزشهای وجودی آنها در ابعاد گوناگون ودرک عمیق دردها وزخمها وخطراتی که آنها را تهدید می کندمی توان آگاهانه از کوهها حمایت کرد. امروز انسان بیش از هر زمانی به خاطر بقای خود به حمایت از کوهها نیاز دار د.تنها با حمایت مسؤلانه از کوهها می توان آنها را فتح کرد.من شنیده ام که در آلپ دیگر چیزی برای شناختن وجود ندارد.مردم گلها و گیاهانش را می شناسند.شناخت آلپ تا آنجا پیش رفته که کوهنوردان حتی گونه های در خطر تهدید آن را می شناسند.برخی از مسیرهای آن برای جلوگیری از فرسایش تخته کوبی شده است.در حالی که کوههای سرزمین من با وجود این همه غنای زیستی همچنان ناشناخته باقی مانده و روز به روز هم بیشتر تخریب و از منابع خود تهی می شود.واقعیتش را بخواهید صعود به قله کوه، فتح کوه نیست.گرچه در قله کوه راز شگرفی هست.تنها از آنجا تسلط بی چون وچرای کوهستان را بر دریای پهناوردشت می توان حس کرد.ولی بایداعتراف کرد که قله کوه از نظرزیست شناختی فقیرترین بخش کوه است،مثل وسط دریاها و عمیق ترین بخش آنها که جز عظمت ترسناکش چیز قابل تحسین دیگری ندارد.افسوس،زمانی که کوهنوردان سوار بر کوه می شوند جز به چیز دیگری نمی اندیشند.دل مشغولی رسیدن به قله کوه گاهی آن چنان قوی است که ممکن است زیباییهای سحرانگیزش را نبینند.ای کاش می فهمیدند که چه فرصتهای گرانبهایی را به هنگام جوانی برای شناخت کوهها از دست می دهند .شاید آنها نیز غم مرا داشته باشند.غم نگاهی دوباره به کوهها شاید هم این سرشت کوهستان باشد.کسی چه می داند؟

تهیه :اداره آموزش و ترویج اداره کل منابع طبیعی استان اصفهان   

از زبان یک بیولوژیست پیر و دوستدار طبیعت

موضوع: پيمايش غارکلهرود

 غار کلهرود:

غار کلهرود یکی از غارهای غیر آهکی معروف استان اصفهان که معروفیتش بیشتر به خاطر گلی بودن این غار می باشد. غار کلهرود در 30 کیلومتری شمال مورچه خورت واقع شده که فاصله اش تا مرکز استان اصفهان تقریباً 110 کیلومتر می باشد. وجه تسمیه آن نیز از روستایی است به نام کلهرود  که در نزديکي آن قرار دارد.

اين غار با دهانه‌اي  نچندان بزرگ 5/1 متري  به‌صورت شکافي در بين سنگ‌ها  در دامنه کوه بعد از روستا به‌وجود  آمده‌است. نوع  و جنس اين غار غير آهکي است. درون غار مرطوب و خاک آن قرمز رنگ است.

گزارش اجراي برنامه:

ساعت 5:50َ روز جمعه 19/7/87  با يک دستگاه ميني‌بوس شامل 17 نفر از اصفهان حرکت کرديم. براي رسيدن به روستاي کلهرود بايد در جاده اصفهان ـ تهران حرکت کنيم و بعد از خروج از مورچه‌خورت بايد به‌طرف جاده  قديم کاشان که در شمال شرقي مورچه‌خورت مي‌باشد تغيير مسير بدهيم.

بعد از حرکت در جاده کاشان به يک سه‌راهي مي‌رسيم که سمت چپ آن به‌طرف روستاي کلهرود است. از سه‌راهي به‌سمت کلهرود حرکت مي‌کنيم. آسفالت اين جاده در اوايل راه خوب و مناسب است ولي هرچه به روستا نزديک مي‌شويم کيفيت خود را از دست مي‌دهد. به روستاي سر سبز و زنده کلهرود رسيده و از ميان آن گذشته به شمال آن مي‌رسيم. جاده‌اي که از روستا خارج مي‌شود خاکي است. غار نزديک روستا در سمت راست همين جاده خاکي در دامنه کوه مي‌باشد.

ساعت 7:15َ به مکان مورد نظر که کنار يک مکان مقدسي به نام قبرسه بزرگوار معروف بود رسيديم. ساختمان اين مکان نيمه کاره رها شده بود و فقط داراي ديوار و يک گنبد ناقص بود.

به نفرات 45 دقيقه وقت داده شد تا آماده حرکت به سمت غار شوند.

ساعت 8 همه وسايل اضافي خود را به داخل ميني‌بوس گذاشته و با وسايل و تجهيزات لازم به سمت غار حرکت کرديم. 15 دقيقه تا دهانه ورودي غار راه بود که از مسير پاکوب مشخصي حرکت خود را آغاز کرديم. ساعت 8:15َ به داخل غار رسيديم. براي نفرات توضيحات کامل توسط سرپرست برنامه، راهنما و افراد با تجربه تر داده شد. چون اکثر نفرات غار را براي اولين بار مي‌خواستند تجربه‌کنند.

غار کلهرود مسير هاي متفاوتي براي پيمايش دارد که با مشورت دوستان قرار شد ما به سمت شعبه گلي آن حرکت کنيم. قصد ما از رفتن به شعبه گلي رسيدن به حوضچه آبي بود که در انتهاي آن قرار داشت.

بعد از شيب نسبتاً تند وردي غار به سالن بزرگي رسيديم و به سمت چپ  و به طرف شعبه گلي راه افتاديم. در کف همين سالن اول در بعضي از فصول پر باران سال آب جمع مي‌شده که خط به جا مانده از آن کاملاً  مشخص بود. از شيب نسبتاً تندي دست به سنگ در اول مسير ، خود را به راه‌رو اصلي رسانديم.

در طول مسير از راه‌رو‌ها ، گربه رو ها و سينه‌خيز روهاي زيادي عبور کرديم. سقف و ديواره‌هاي آن مرطوب و پر گل سست قرمز بود، به طوري که با برخورد دست به آن ريزش مي‌کرد. در مسير در چند قسمت به علت شيب و لغزنده بودن آن مجبور به زدن کارگاه و حمايت نفرات با طناب‌هاي انفرادي موجود شديم.

تمام طول مسير قبلاً علامت گذاري شده بود. به هر صورت ساعت 11:45َ‌ به انتهاي مسير و حوضچه آب آن رسيديم . عمق آب در ظاهر زياد نبود . آب زلال و صافي داشت نفرات به استراحت پرداخته و عکسي به يادگاري گرفتند.

ساعت 12:20َ شروع به برگشتن از همان مسير رفت شديم. مسير تقريباً 5/3 ساعته رفت را تقريباً 5/2 ساعته برگشتيم چون بيشتر مسير فرود داشت.

ساعت 14:45َ از غار خارج شديم. تمام لباس‌ها و لوازم نفرات گلي شده بود و با همان وضعيت عکسي به يادگار گرفتيم که تا مدت‌ها پيمايش غار کلهرود در ذهنشان باقي بماند. همه نفرات خوشحال و راضي بودند چون در صحت و سلامت کامل به هدف خود رسيده بودند.

ساعت 15:10َ به ميني‌بوس رسيديم نفرات لباس‌هاي خود را عوض کرده و به استراحت و خوردن ناهار مشغول شدند. ساعت 16:45َ به سمت اصفهان حرکت کرديم و تقريباً‌ ساعت  18:30َ در صحت و سلامت کامل و خاطراتي خوش و به يادماندني  به آغوش گرم خانواده‌هاي چشم‌انتظارمان برگشتيم.

جا دارد اينجا از همه دوستاني که اينجانب را در اجراي به موقع و سالم اين برنامه ياري کردند کمال تشکر و قدرداني را بنمايم.

 محمد کرباسی